عبد الرحمن ( بن ) نعيم الغامدى [ 1 ] پس عمر بن عبد العزيز ، خراسان مر عبد الرحمن بن نعيم را داد اندر سنه مائة ، و عبد الرحمن اندرين سال بخراسان آمد ، و چون مخلد بن يزيد بن المهلب بنزديك عمر بن عبد العزيز رسيد ، عمر مر مخلد را پسنديده داشت . و از وى نيكوئى گفت و فرمود اين بهتر از پدر است ، و بفرمود تا او را تعرضى ننمودند . سعيد بن عبد العزيز [ 2 ] و يزيد بن عبد الملك ، خراسان مر سعيد بن عبد العزيز را داد ، سعيد مردى خوش كار بود و اندر فضولى و ستمگارى مجال [ 3 ] نبودش . چون بخراسان رسيد ، با مردمان محاملت [ 4 ] كرد ، و از كس زياده نطلبيد ، و يك سال بر شغل خراسان بماند و از پس يك سال او را باز خواندند ، و عمر بن هبيره را فرستادند . عمر بن هبيره [ 5 ] پس يزيد بن عبد الملك ، خراسان مر عمر بن هبيره را داد ، و عمر مر سعيد بن

--> [ ( 1 - ) ] اصل و ن : عبد الرحمن نعيم العامرى ؟ ب : نقطه ندارد . صورت صحيح اين نام عبد الرحمن بن نعيم العامدى است ( تاريخ يعقوبى 2 ر 302 و البلدان 61 ) . [ ( 2 - ) ] وى سعيد بن عبد العزيز بن حارث بن حكم بن ابى عاص است ( البلدان 61 ) كه در سنه 101 ه . بر خراسان والى شد . مرد رعنا بود با قباى رنگين و مويهاى مرغول فرو هشته ، و چون خراسانيان او را بديدند گفتند : وى خذينه ( مونت خداى ) يعنى بانوى خانه است و بدين نام سعيد خذينه شهرت يافت ( فتوح 524 و طبرى 5 ر 350 ) . [ ( 3 - ) ] هر دو محال ؟ [ ( 4 - ) ] هر دو : محاملت كه بمعنى بردباريست . ن : مجاملت ؟ [ ( 5 - ) ] هر دو : عمرو ؟ ولى او عمر بن هبيره بن سعد بن عدى فزارى و امير دلاور و فاتح عراق و خراسان است كه در سنه 105 ه . عزل و در سنه 110 ه . بمرد ( الاعلام 5 ر 230 ) .